Ελεμί Φιλιππίνων
Canarium luzonicum

Φιλιππίνες
Canarium luzonicumΤο ελεμί Μανίλας προέρχεται από το Canarium luzonicum, τροπικό δέντρο της οικογένειας Burseraceae. Οι Φιλιππίνες, ιδίως η νήσος Λουζόν, αποτελούν την εμβληματική εμπορική προέλευσή του. Η πρώτη ύλη είναι ελαιορητίνη που παράγει το δέντρο, όχι φλούδα, παρά την εσπεριδοειδή λάμψη του αρώματός του.
Οι συλλέκτες χαράζουν τον φλοιό για να συλλέξουν το ρητινώδες έκκριμα. Το κόμμι συγκεντρώνεται έπειτα και προετοιμάζεται για επεξεργασία. Οι περίοδοι διαφέρουν ανά περιοχή και αλυσίδα· μια περίοδος αναφοράς εκτείνεται από τον Ιούλιο έως τον Μάρτιο. Η φρεσκάδα και η αποθήκευση της ρητίνης συμβάλλουν στο τελικό προφίλ.
Οι περίοδοι διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή, το υψόμετρο και τις συνθήκες του έτους.
Η υδροαπόσταξη της κομμεορητίνης δίνει αιθέριο έλαιο. Η μέθοδος αναδεικνύει ιδιαίτερα την πικάντικη, λεμονάτη φρεσκάδα. Η ρητίνη μπορεί επίσης να δώσει ρητινοειδές ή να εκχυλιστεί με CO₂, προσφέροντας διαφορετικές εκφράσεις της βαλσαμικής πλευράς της.
Βιομηχανικό σημείο αναφοράς για το αιθέριο έλαιο είναι περίπου 5 kg κομμεορητίνης για 1 kg ελαίου, δηλαδή απόδοση κοντά στο 20 % κατά μάζα. Η αναλογία αφορά το συλλεγμένο κόμμι, όχι το βάρος του ξύλου του δέντρου.
Το έλαιο ενώνει εύκολα κορυφή εσπεριδοειδών με βάση ξύλου ή λιβανιού. Με πιπέρι δημιουργεί ξηρή φρεσκάδα· με ολίβανο ελαφραίνει τη ρητινώδη εντύπωση· με μόσχους κρατά καθαρή, απαλή λάμψη. Είναι ρητίνη που μπορεί κανείς να φανταστεί ως φως αντί για καπνό.
Το εμπόριο το έκανε γνωστό ως ελεμί Μανίλας. Η ρητίνη χρησίμευσε επίσης για βερνίκια και λιπαρά παρασκευάσματα. Οι χρήσεις αφηγούνται τη διπλή φύση της: υλικό με χρήσιμες φυσικές ιδιότητες και απόθεμα πτητικών ενώσεων που μπορεί να γίνει άρωμα.