Πατσουλί
Pogostemon cablin

Ινδονησία · Μαδαγασκάρη
Pogostemon cablinΤο Pogostemon cablin ανήκει στα Χειλανθή, όπως η μέντα και η λεβάντα. Η Ινδονησία, ιδίως το Σουλαουέζι και η Σουμάτρα, είναι σημαντική προέλευση· παραγωγή υπάρχει και στη Μαδαγασκάρη. Η ύλη προέρχεται από φυλλοφόρα μέρη και μπορεί να περιλαμβάνει βλαστούς, ανάλογα με το προϊόν. Το βαθύ άρωμα δεν προέρχεται από ξύλο, παρότι το έλαιο κατατάσσεται στις ξυλώδεις νότες.
Τα υπέργεια μέρη κόβονται και ξηραίνονται πριν από την απόσταξη. Ένας γεωπονικός οδηγός τοποθετεί την πρώτη κοπή γύρω στους έξι μήνες, αλλά έδαφος και καλλιεργητική διαχείριση ορίζουν τον ρυθμό. Μια ινδονησιακή αλυσίδα αναφοράς αναφέρει Απρίλιο έως Σεπτέμβριο. Ξήρανση, υγρασία και αποθήκευση επηρεάζουν το αποτέλεσμα: το νωπό φύλλο δεν συνοψίζει την οσμή του τελικού ελαίου.
Οι περίοδοι διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή, το υψόμετρο και τις συνθήκες του έτους.
Απόσταξη με νερό ή ατμό δίνει αιθέριο έλαιο. Ωρίμανση, ανακαθαρισμός ή κλασμάτωση μπορούν έπειτα να μετατοπίσουν την ισορροπία. Ορισμένες ποιότητες διατηρούν έντονο γήινο βάθος· άλλες αναδεικνύουν καθαρότερο ξύλο. Ένα κλάσμα δεν πρέπει να λαμβάνει αυτομάτως την απόδοση ολόκληρου του ελαίου.
Ένα ινδονησιακό έλαιο αναφοράς αναφέρει περίπου 50 kg φυτικής ύλης για 1 kg ελαίου.
Δομεί σιπρέ, αμπρώδεις και γκουρμέ συμφωνίες. Η γήινη πλευρά συνομιλεί με τριαντάφυλλο ή βετιβέρ· οι απαλότερες αποχρώσεις στηρίζουν βανίλια και κακάο. Μπορεί να λειτουργεί ως σκελετός χωρίς να αναγνωρίζεται αμέσως ως μεμονωμένη νότα. Ανάλογα με την ποιότητα, υπάρχουν και δροσερές, μεντώδεις ή καμφορώδεις πινελιές.
Το πατσουλί συνδέεται με τα υφάσματα και την αρωματική κουλτούρα της δεκαετίας του 1960. Αυτή η εικόνα δεν εξαντλεί τη σημερινή του χρήση: επεξεργασμένες ποιότητες επιτρέπουν φωτεινότερες κατασκευές, διατηρώντας το βάθος του αποσταγμένου φύλλου.