Liść fiołka
Viola odorata

Francja · Egipt
Viola odorataViola odorata należy do fiołkowatych, a Egipt jest ważnym pochodzeniem liści do ekstrakcji. Obrabianym materiałem jest ulistnienie: nazwa fiołek nie powinna sugerować olejku destylowanego z małych fioletowych kwiatów.
Liście ścina się w okresie rozwoju i przewozi do ekstrakcji. Jedna egipska sieć podaje kwiecień–wrzesień. Wzrostowi może towarzyszyć kilka przejść zbiorczych; świeżość i proporcje części roślinnych wpływają na jakość wsadu.
Terminy zależą od regionu, wysokości i warunków w danym roku.
Ekstrakcja rozpuszczalnikiem daje konkret, a jego oczyszczanie alkoholem etylowym dostarcza absolutu. Związki zapachowe ulistnienia dają zieloną, wodnistą wyrazistość. Otrzymana frakcja nie jest sokiem z liści: powstaje w wyniku kolejnych operacji rozdzielania.
Udokumentowany egipski absolut wymaga około 2 300 kg liści na 1 kg ekstraktu, czyli 230 kg na 100 g.
Liść fiołka może nadać drewnom świeżość zgniecionej roślinności, a irysowi wilgotny kontrast. Z cytrusami precyzuje zieleń; w skórze jego ciemniejszy rozwój staje się łącznikiem faktur. Nie ogranicza się więc do zielonej nuty otwarcia.
Kontrast liścia i kwiatu jest tu szczególnie pouczający. Akordy przywołujące pudrowy płatek fiołka często buduje się wokół innych surowców, zwłaszcza jononów; absolut liści opowiada o innej części rośliny.