Lubczyk alpejski
Levisticum officinale

Francja · Austria · Szwajcaria · Włochy · Słowenia
Levisticum officinaleLevisticum officinale jest dużą rośliną z rodziny selerowatych, uprawianą jako przyprawa i czasem zadomowioną w pobliżu ogrodów. Jej lśniące liście są silnie podzielone. Określenie „alpejski” przywołuje tu górskie ogrody, w których występuje; roślinę uprawia się także w innych regionach.
Lubczyk kwitnie latem. Liście ścina się do zastosowań aromatycznych, owoce zbiera w dojrzałości, a korzenie podlegają innemu cyklowi przygotowania. Produkcje różnią się więc zarówno wybranym organem, jak i sezonem.
Terminy zależą od regionu, wysokości i warunków w danym roku.
Korzenie, liście i owoce odpowiadają różnym materiałom. Olejki eteryczne z lubczyku otrzymywane są metodą destylacji, a ich charakter naznaczony jest związkami specyficznymi dla przetwarzanego narządu. Liść używany do gotowania wyraża jeszcze inną koncentrację i inną konsystencję.
W niewielkiej ilości zielony, korzenny charakter lubczyku może wzmacniać suche zioła, nuty drzewne lub wrażenie łodygi. Intensywność aromatyczna wymaga precyzji kompozycji: niuans lubczyku wystarczy, by nadać jej bardzo rozpoznawalny charakter.
Lubczyk nazywany jest często ziołem Maggi ze względu na jego bulionowy zapach. To kulinarne skojarzenie odzwierciedla głównie siłę liści: zapach warzyw może wydawać się okrągły i smaczny nawet przed gotowaniem.