Petitgrain
Citrus aurantium

Paragwaj
Citrus aurantiumCitrus aurantium var. amara uprawia się w Paragwaju na liście i łodygi. San Pedro jest ważnym regionem produkcji; mali producenci często samodzielnie destylują plon.
Ulistnione gałązki ścina się ręcznie lub sekatorem. Jeden producent paragwajski podaje październik–marzec, inne łańcuchy obejmują większą część roku. Rytm przycinania i potrzeby gospodarstwa wpływają na zbiór.
Terminy zależą od regionu, wysokości i warunków w danym roku.
Destylacja parowa liści i gałązek daje olejek. Różni się od esencji wyciskanej ze skórki i neroli destylowanego z kwiatów. Linalol i octan linalilu łączą zapachowo ulistnienie z kwiatowością.
Dane jednego paragwajskiego łańcucha produkcji wskazują około 0,3 % olejku, czyli blisko 33 kg liści na 100 g.
Petitgrain porządkuje wodę kolońską i nadaje neroli roślinną świeżość. Z lawendą, bergamotką i jasnym drewnem tworzy świeże serce, poza cytrusowym otwarciem. Gałązkowy ton ożywia zbyt obły bukiet.
Nazwa pochodzi od małych zielonych owoców dawniej związanych z produkcją. Zachowała się głównie dla olejku z liści i gałązek; sama historia nazwy nie opisuje współczesnego wsadu destylacyjnego.